miércoles, 13 de junio de 2012

Por él.

Hoy es un día extraño. Me he reencontrado, tras mucho tiempo, con un amigo mío.


Este chico ha llegado a ser uno de mis mejores amigos, siendo casi mi confesor. Con él, he tenido los momentos más íntimos de mi vida (escritos), puesto que a ambos nos vuela mucho la imaginación y nos hemos contado fantasías a montones. Hemos vivido situaciones muy extrañas juntos, pero hemos sobrevivido a todas y cada una de ellas. Y aquí estamos, charlando como en los viejos tiempos, con toques de erotismo y sexualidad.


Nos conocemos desde hace 5 años, cosa fácil de contar porque fue mi primer año de carrera y estoy terminando. Pues bien, nuestra historia empezó por una chorrada de mi amiga que me convenció para que nos metiésemos a un chat de estos mientras hacíamos tiempo para la próxima clase. Y ahí estaba él, aburrido en su casa sin saber qué hacer. De ahí al msn, a badoo, y sólo vernos una vez, hace ya año y medio de eso.
He de decir que su pueblo y el mío distan 20 km.


Y al fin nos volvemos a hablar. Tras meses de silencio. Y de nuevo vuelven a surgir todos esos temas, como si no hubiese pasado el tiempo, como si no hubiese pasado nada... Y de nuevo vuelve el morbo y las ganas por lo prohibido, lo que nunca llegamos a tener y ambos quisimos... porque, señores, el destino estaba en nuestra contra.

sábado, 2 de junio de 2012

Desvaríos



Ya es tarde, debería ir a dormir... pero no puedo ya dormir si no estás a mi lado. Porque cada vez que cierro los ojos estás tú, con tus manías y tus virtudes, tú. 



Dime, Luna mía, que mientras repose en mi sueño nunca se irá de mí. Dime, Luna lunera, que guarda bien mi alma. Dime, amada de mi corazón, que la simplicidad está en querer encontrarla.



En este sueño intranquilo que me adormece y me despierta a pares iguales aparece tu rostro cerca, muy cerca. Y cuando alargo la mano para tocarlo, se desvanece. 



Morir en vida, poco a poco, sentir el mundo derrumbarse sin poder hacer otra cosa que soñar para evitarlo.
Soñar
Esos sueños nos traen tantas cosas...

martes, 15 de mayo de 2012

.


Pongo algo que escribí ayer y tengo en el tablón del tuenti, que me gusta como quedó. 


Per molt que ho penses, el cristall d'un autobús no et proporciona intimitat ni anonimat. 
Tanmateix, tots, alguna vegada, hem mirat cap a l'exterior com si fós la primera o l'última vegada que vegem aqueixa vista, sense pensar que algú podia estar veient-nos.
Avui m'ha passat a mi. I allí, enmig del meu embovament mirant l'infinit, una maneta m'ha saludat. Una mà de l'exterior em saludava, sí. A mi.
Irremediablement, un somriure s'ha pintat en la meua cara i els meus dits s'han mogut, com per art de màgia, per dir "adéu".
I ara escric, mentre recorde tantes coses d'aquests anys. Cinc, per a ser exactes. Tantes vivències, somnis perduts, apostes guanyades, trocets de mi repartits pel món.
Gràcies a totes aquelles manetes que, a través d'un cristall o sense ell, han sabut donar-me el que necessitava, i fer-me el camí més agradable. Gràcies.

lunes, 14 de mayo de 2012

Quererte, por encima de todo.

¿Cómo no voy a amarte? No estamos aquí para juzgar tu vida anterior, ni la mía. Ninguno de los dos nos hemos portado bien, ni con nosotros mismos, ni con el mundo. Pero eso ya no importa. A mí lo que me importa es cómo me tratas a mí, cómo eres ahora, y como serás. Eso es lo que yo valoro.

Y qué decir de ello... pues que eres una persona maravillosa. No se puede pedir más. Bueno sí, que vivas más cerquita, pero todo no podía ser bueno. Te gusta picarme, y lo tenías que hacer incluso en esto, ¿verdad?

lunes, 7 de mayo de 2012

Luna


Echarte tanto de menos no es bueno.



El cielo se nubló, hasta el punto de llover. Era una lluvia caliente, igual que su interior.
La luna escuchó su mirada. Esa mirada penetrante, perdida en el horizonte. Y la luna quiso hacerla feliz, pero no lo consiguió. Ella seguía triste, cabizbaja, angustiada. Lo que quería ella era trasladarse a un mundo paralelo, donde la distancia no fuese más que una palabra sin sentido, donde los límites fuesen los de un mar en volviendo una cama, donde todo fuese para ellos. Pero la luna no podía darle más que la capacidad de soñar.


Voy a pasar unas semanas horribles, y te necesito tan cerca…
No morir en el intento.



Porque nosotros sabemos todo.




Ser los dos juntos ese algo que todos buscan. Ser uno en lugar de dos. Soñar en que las cosas cambiarán. Sentir, aún en la distancia, todo el amor que necesito darte.